BASE MATTER MACHINE 007:
RESIDENCE IN ACHARNES

Type Residential
Year 2026
Location Acharnes, Athens
Architect Tsivolas Dimitrios
Civil Engineer Papamichail Ioannis
MEP Engineer Simopoulos Stylianos


Concept
Η συγκεκριμένη σύνθεση προσεγγίζει την αρχιτεκτονική ως την τέχνη της διαχείρισης ορίων. Η κατοικία που σχεδιάστηκε για μια εξαμελή οικογένεια διερευνά αυτήν ακριβώς τη συνθήκη.
Στο ισόγειο αναπτύσσεται ο κοινός πυρήνας της οικογενειακής ζωής: οι χώροι διημέρευσης, σε συνδυασμό με το υπνοδωμάτιο των γονέων, συγκροτούν ένα ενιαίο προστατευτικό περίβλημα που εκτονώνει προς την εσωτερική αυλή, προτείνοντας έναν τόπο συνύπαρξης και καθημερινής ζωής.
Ο πρώτος όροφος αποδίδεται αποκλειστικά στα τέσσερα παιδιά. Τα δωμάτια συγκροτούν αυτόνομους προσωπικούς πυρήνες, ενώ ο κοινός εξώστης διατηρεί έναν συλλογικό τόπο αναφοράς. Ο όροφος λειτουργεί ως ένας ενδιάμεσος χώρος σταδιακής ανάπτυξης του υποκειμένου· μια σύγχρονη εκδοχή της μήτρας. Ο εξώστης αποτελεί το μεταίχμιο ανάμεσα στον ιδιωτικό χώρο και τον κόσμο. Το κατακόρυφο σύστημα σκίασης προς τον δυτικό προσανατολισμό λειτουργεί ως μια πορώδης μεμβράνη, η οποία προστατεύει χωρίς να απομονώνει, επιτρέπει τη θέα χωρίς να καταργεί το όριο και ρυθμίζει σταδιακά την έκθεση προς το εξωτερικό περιβάλλον.
Σε αυτό το σύστημα εγγράφονται τομές.

Οι τομές του πετάσματος συνιστούν στιγμές μετάβασης. Στη λακανική σκέψη η τομή (coupure) μπορεί να περιγραφεί ως εκείνη η πράξη που δεν καταργεί το όριο, αλλά το μετασχηματίζει σε τόπο περάσματος, καθιστώντας δυνατή τη συγκρότηση μιας νέας σχέσης ανάμεσα στο υποκείμενο και τον κόσμο.
Η ίδια αυτή δομή επανέρχεται σε πολιτισμικές αφηγήσεις: στο παραμύθι Der Wolf und die sieben jungen Geißlein (ο Λύκος και τα Επτά Κατσικάκια), η απελευθέρωση δεν πραγματοποιείται με την κατάρρευση του προστατευμένου εσωτερικού, αλλά μέσα από τομή που επιτρέπει μια δεύτερη γέννηση. Η τομή μετατρέπεται σε πράξη μετάβασης από τον εγκλεισμό προς την αυτονομία.




Η προτεινόμενη εννοιολογική συγκρότηση οργανώνεται μέσω ενός αυστηρού γεωμετρικού συστήματος· η σύνθεση των όψεων αναπτύσσεται μέσω αρμονικών χαράξεων βασισμένων στη χρυσή τομή (φ), οι οποίες οργανώνουν τις αναλογίες, τις σχέσεις των επιμέρους στοιχείων και τη συνολική μορφολογία του κτιρίου. Η γεωμετρία δεν λειτουργεί ως εκ των υστέρων αναλυτικό εργαλείο αλλά αποτελεί το γενεσιουργό σύστημα της σύνθεσης.



